(شفاف سازی) من چیزی از این کلمه یادم نمیاد.

خیلی ‌وقته یاد گرفتم با آدم‌ها قهر نباشم.

اونقدر قهر نبودم که یادم نیست با کسی قهر بودن چجوریه.

فقط حذف می‌کنم. یکی یکی دنیامو از آدم‌هایی که یه روزی به اصطلاح دوستم بودن یا بهم نزدیک بودن، حذف می‌کنم. حالم با حذف کردن آدم‌ها بهتره. قهر بودن فقط انرژی آدم رو می‌گیره. بیشتر آدما لیاقت انرژی گذاشتن رو ندارن. هربار که بهشون فرصت میدی بهت نزدیک شن، بدتر اذیتت میکنن. لذا رها کردنشون لطف کردن در حق هر دو طرف هست؛ یه جور جلوگیری از هدر رفتن انرژی برای تمام طرفین.

چرا همه‌ صرفاً از نظر جنسی نگام می‌کنن؟ بخاطر انداممه یا چون حرفی برای زدن با هیچکس ندارم؟

خیلی خسته‌ام..

هرروز یه دردسر جدید! هرشب یه اعصاب خردی جدید! خیلی دلم می‌خواد لفت بدم ولی حیف قوی‌تر از این حرفام. :/