اینکه یه نفر باشه که مجبورت کنه حواستو جمع کنی تا اشتباه نکنی رو خیلی دوس دارم. لذا یا باید پیش خودم نگهت دارم، یا بذارمت کنار خودم و یا یه نسخه ازت درون خودم بسازم.

خودت گفتی به کسی اعتماد نکنم و دل نبندم. پس امن‌ترین و قابل اعتمادترین گزینه، همینه که یه نسخه ازت درونم بسازم. اما نسخه‌ی درونم مهمترین قابلیت تورو نداره؛ نمی‌تونه غافلگیرم کنه. این باعث میشه نسخه‌ی درونیم برام کم باشه؛ پس کنارم بمون، تنهام نذار و دوستم داشته باش. هرچند همه‌ی این گزینه‌ها توی رابطه‌ات با من قفله. =))